ماه فروماند از جمال محمد
سرو نباشد به اعتدال محمد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر با کمال محمد
روز محشر کار ما با فاطمه ست
نقش پیشانی ما با فاطمه ست
مرا به خانه زهرا سلام الله عليها ببريد!
زيرا مي خواهم خدا را بشناسم و در چشمان زيباي او خدا را ببينم.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا معنا و مفهوم عبادت را در ركوع و سجود او درك كنم و از چشما اشك آلود و بدن لرزان او، راز خضوع وخشوع در نماز را جستجو نمايم.
مرا به خانه زهرا ع ببريد!
تا زشتي آرزوهاي دنيوي را در زهد و ساده زيستي او ببينم و از كاسه گلين او آب حيات بنوشم، تا هر چه اغيار است، از دلم به در شود.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا دستان انفاق گر او را ببوسم و شوق يتيم نوازي را در دامن پر مهر او ببينم و از بخل و حرص و انحصار و مال پرستي فارغ آيم و فقر و نداري ديگران مرا بي تاب كند.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا دل پريشان و مضطربم را در چادر عصمت او آرام كنم، جان اجنزار از گناهم را در سبوي طهارت او شستشو دهم .
مرابه خانه زهرا ببريد!
تا در نهانخانه غربت او تنها بمانم و دلتنگيهاي مانده در جانم را ، به دور از چشم نامحرمان بيرون كنم.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا حقيقت زيبايي را در روشناي عرفان او ببينم و عظمت خدا را در صلابت نگاه او نظاره گر باشم ،و راز«فاطمه» را در سرّ«زهرا» پيدا نمايم.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا زيبايي عبادت و اشارت او را تماشا كنم و فراز ساكنان ملكوت را نظاره گر باشم و پرواز معاني قران را در بيان نوراني او مشاهد نمايم و شبانگاهان تا سحرگاه، محو آسمان روشن قران گردم و با ستاره ها به اوج قلّه هاي عرفان او پرواز كنم.
مرابه خانه زهرا ببريد!
تادر شور تسبيح او ، كسالت را به طراوت و سستي را به مستي و اقامت را قيام و ظلمت را به نور و غيبت را به حضور و رياضت را به ملاحت مبدّل كنم.
مرا به خانه زهرا ببريد!
تا آرامش روحاني حجاب را بشناسم و متانت و وقار زن را درآئينه عفّت او به تماشا بنشينم و شكوه زنرا در صلابت حجاب او معنا كنم و گنج غنا را در قناع او جستجو نمايم.
